88. Maciejowa zdobyta!
Gorce zapraszają!
14 kwietnia 2025 roku klasy szóste wyznaczyły sobie zadanie, by zdobyć szczyt Maciejowej. Zadanie to ułatwiły nam nasze panie wychowawczynie, organizując wycieczkę
w Gorce. Pojechał z nami też pan Słowiak i był przewodnikiem wyprawy.
Najpierw dotarliśmy do Rabki-Zdroju. Musieliśmy przejść przez miasto, co było dość wymagające, bo cały czas wspinaliśmy się nieco w górę. Jednak już na początku dowiedzieliśmy się, że wędrujemy Głównym Szlakiem Beskidzkim, czyli najdłuższym szlakiem turystycznym Polski, który od Ustronia do Wołosatego w Bieszczadach liczy 500 km.
Gdy wyszliśmy z miasta, zobaczyliśmy zapierającą dech w piersiach panoramę gór, lecz na myśl o tym że, musimy się wspiąć tak wysoko, byliśmy nieco wystraszeni. Szliśmy szlakiem dość błotnistym. Wywoływało to wiele emocji, ponieważ bardzo brudziły nam się buty i spodnie oraz często ślizgaliśmy się. Często były krótkie postoje, a wtedy pan Słowiak z pasją opowiadał o górach lub podawał sprawy organizacyjne. Dowiedzieliśmy się, że w tych okolicach można spotkać śpiące niedźwiedzie i salamandry, które są symbolem Gorczańskiego Parku Narodowego. Pod koniec byliśmy bardzo zmęczeni, ale gdy zza rogu zobaczyliśmy bacówkę PTTK na Maciejowej, szybko odzyskaliśmy siły. Czuliśmy radość i dumę, że udało nam się osiągnąć zamierzony cel. W schronisku spotkaliśmy miłe osoby, z którymi dziewczyny z klasy 6b przeprowadzały wywiady o Bolesławie Chrobrym. Można było też zjeść ciepły posiłek, np. rosół. Myśleliśmy, że zejście będzie łagodniejsze od wspinaczki. Jednak rzeczywistość okazała się inna. Po dotarciu do bardziej stromych odcinków szlaku zaczęła się zabawa. Ślizgaliśmy się jak na lodzie. Najpierw były wygłupy i salwy śmiechu, ale potem trzeba było mobilizować się, by nie ulec kontuzji. Niektóre osoby wylądowały w błocie.
Myślę, że ta wycieczka była bardzo potrzebna. Zobaczyliśmy piękne góry, a przy okazji mogliśmy sprawdzić naszą kondycję.
Emilia Porzycka, kl. 6a
